Artistieke invalshoeken

Bij het werk van Ton Kalishoek spelen verschillende artistieke en maatschappelijke invalshoeken een rol.

Mens en context

Allereerst gaat het hier om Ton’s afkeer van de trend om mensen te zien als objecten. Hun authentieke, karakteristieke, persoonlijke en emotionele kenmerken doen er tegenwoordig niet meer zo toe.  In zijn werk visualiseert hij dit door deze anonieme, gelaatloze mens, in emotioneel beladen situaties te plaatsen.  Hij probeert hierbij de interesse te wekken naar de vraag wie deze mensen zijn.  Wat drijft ze?  Wat gaat er in hen om?

De samenstellende componenten

Een tweede trend die in zijn ontwerpen een rol speelt, is het gegeven dat alles wat we om ons heen zien, is samengesteld uit onder-delen, uit componenten. Niets staat op zichzelf. Toch nemen we die onderdelen zelden bewust waar. Ze zijn voor onze oriëntatie of beeldvorming ook zelden relevant.
Zo zien we een groen, vlak veld waarop koeien grazen in de praktijk als een grasveld. Het gaat op dat moment aan ons voorbij dat een dergelijk grasveld is samengesteld uit misschien wel tientallen verschillende soorten grassen en onkruid.
Ook de honderden soorten insecten en andere fauna worden door ons niet gezien. We zouden het wel kunnen, maar het is voor ons, binnen de context van dat moment, niet relevant.

Onze hersenen helpen ons daarbij door deze irrelevante details te groeperen tot een relevant geheel. Daar kunnen we immers beter mee uit de voeten. Toch zijn de onderdelen van belang. Denk aan de reparatie van de auto bij een defect. Dan ga je op zoek naar het defecte onderdeel.
We zien dit vooral ook in de manier waarop we producten samenstellen.

Veel gebruikte methodes hierbij zijn: decompositie, componentproductie en assemblage. Het gewenste eindproduct wordt beschouwd als een verzameling van afzonderlijke, gestandaardiseerde onderdelen. Deze basiscomponenten worden afzonderlijk geproduceerd.

Van daaruit wordt het gewenste eindproduct opgebouwd. Deze manier van kijken en denken, tracht Ton eveneens in zijn werk tot uitdrukking te brengen.

Beeldtaal in het digitale tijdperk

De derde invalshoek is de transformatie van de huidige maatschappij naar een digitale samenleving. Papier verdwijnt. Er komt nu al een massieve overkill aan informatie op ons af. Veel meer dan ooit tevoren. Dit alles kunnen we onmogelijk tot in detail verwerken. We nemen besluiten via een muisklik. We hebben steeds minder (vrije) tijd. Druk, druk, druk. Is het geschreven woord nog wel een bruikbaar middel in deze tijd van overkill?

Er ontstaat digitale kunst en we maken steeds meer gebruik van specifieke digitale beeldvormen. Voorbeelden zijn de iconen, pictogrammen, logo’s en snelkoppelingen op het bureaublad van uw pc, Iphone of Ipad.

Kortom ook de beeldvormen evolueren. Minder vorm met meer instant (informatieve) zeggingskracht. Sterker groeperen en steeds sterker focussen op de echte relevantie, de kern van de informatie. Elementen van deze inspiratiebronnen en trends verwerkt Ton in zijn werk.

Tegenstelling en contrast

Ton zoekt graag de spanning van het contrast: Strak lijnenspel versus warme ronde vormen en felle, vrolijke kleuren tegen een gitzwarte achtergrond. Simpele figuren en voorstellingen. Niet meer uitdrukking dan nodig is om de context weer te geven. Details zijn hierbij niet relevant en worden daarom zoveel mogelijk vermeden.

Portfolio